Uit de bundel Late zwemmer (1992) van Ed Leeflang (Amsterdam, 1929-2008):

BIJ APPELS
Van de stortbak bij de buren wordt ik wakker.
Niemand mis ik. Rouwend in het wilde weg
moet ik naar de appels, een gravure
uit het lang verknipte leerboek turen.
montbron, soete veentje, krappe kruin.
Voor de zolder. Van de boeren uit een tuin.
Waar ze lagen kraakten spinten.
Bladergeur steeg op van gele kranten.
Stil hield zich mijn oorlog. Stuk voor stuk
telde ik, pas dan alleen gelaten,
kartelige nieuwe scherven van granaten,
vroeg op straat gezocht voor het geluk.
Het huis is gehorig. Nostalgie hoort bij een slapeloze nacht. Wakker geworden, bedlampje aangeklikt. Turend naar een plaat die er al vele jaren hangt.
Een plaat met afbeeldingen van oude appelrassen. Zoals die misschien ook nog in de boomgaard stonden van De Bavo, psychiatrische inrichting, gelukkig ontmanteld, in Noordwijkerhout. Of in de vroegere boomgaard van opa Warmerdam, bij zijn boerderij de Groene Tuin, die later werd overgenomen door ome Piet. Of in de boomgaard van de boerderij van opa Van Haaster, ook aan de Zilkerbinnenweg, en die later is overgenomen door ome Piet van Haaster.
De plaat is een antieke prent met afbeeldingen van verschillende appelvariëteiten: de Borsdorsser Appel, de Goud-Reinet, de Krappe-Kruin, de Nelguin, de Reinette de Montbron, de Caracter Appel, de Courtpendu Rouge, de Angelier Appel en tenslotte ook de Soete Veentje.
Veentjes zijn die kleine grijze appeltjes zoals op de afbeelding.
Opa Warmerdam verhuisde vanuit De Groene Tuin naar een huis, even verderop aan de Zilkerbinnenweg, dat hij De Veentjes doopte.
De oorspronkelijke plaat is een handgekleurde gravure uit de edities van 1758-1773 van ‘Pomologia’ (eigenlijk ‘Appelas en Peren’) van Johann Hermann Knoop. Een bekend Nederlands boek waarin alle fruitsoorten bij naam worden genoemd. Getekend door Johann Hermann Knoop (ca. 1700-1769). Gegraveerd door Jacob Folkema (1692-1767) en J.M. Seligmann.
Wat is vooruitgang? De soorten bestaan niet meer. Alleen de goudrenet, maar op de plaat onbespoten. Pomologen proberen oude soorten terug te kruisen.
Welke oorlogen spoken even niet in je hoofd? De appels zijn granaten. De scherven brengen geluk.